قبول كردند ؛ اين خبر به « عمر بن سعد » رسيد و مانع ملحق شدن آنان گرديد . وقتى اين مطلب را « حبيب » به امام ( ع ) خبر داد حضرت ( ع ) فرمود : « الْحَمد لِلّه كثيراً » « 1 » . و در سخنرانى كه خطاب به اصحاب خود و سربازان حرّ انجام داد ، ضمن انتقاد از پيمان شكنى كوفيان ، فرمود : « سَيُغْنِى اللَّهُ عَنْكُم » « 2 » ؛ خدا مرا از شما بىنياز مىسازد . و با اين جمله از يارى آنان اظهار بىنيازى كرد و چشم به خداوند متعال دوخت . « ابو مخنف » مىگويد : عبدالله بن عاصم ، از افراد قبيلهء همدان ، از ضحاك بن عبدالله مشرقى نقل كرد : من و مالك بن نصر بر حسين ( ع ) وارد شده پس از سلام نشستيم ، جواب سلام داد و به ما خوشآمد گفت و پرسيد براى چه نزد او آمده‌ايم ؟ گفتيم : براى عرض سلام و آرزوى سلامتى بر شما و تجديد پيمان آمديم و نيز خبر دهيم كه مردمِ [ كوفه ] بر جنگ با تو اتفاق كرده‌اند پس در كار خويش دقّت كن . حسين ( ع ) گفت : « حَسْبِىَ اللّهُ وَ نِعْمَ الْوَكيلِ » « 3 » امام سجّاد ( ع ) مىفرمايد : روز عاشورا ، صبح هنگام ، حسين ( ع ) دستش را به طرف آسمان بالا برد و چنين دعا كرد : اللّهم انْتَ ثِقَتى فى كلِّ كربٍ ورَجائى فى كلِّ شِدّة وَانْتَ لى فى كُلِّ امْرٍ نَزَلَ بى ثِقَةٌ وَ عُدَّة . . . خدايا در هر گرفتارى اعتماد من به تو است و در هر سختى به تو اميدوارم ، در هر امر مهمى به پشتيبانى تو دلبسته‌ام . و سپس فرمود : خدايا چه بسيار سختىهايى كه قلب‌ها تاب تحمّل آنها را ندارد و راه چاره را بر آدمى مىبندد . در اين حال دوست از يارى دست برمىدارد و دشمن سرزنش مىكند . اين همه را به پيشگاه تو مىآورم و با تو راز مىگويم كه جز با توأم رغبتى نيست . تنها تو گشاينده درهاى بسته و بر طرف كنندهء مشكلات هستى . هر نعمتى از توست و هر نيكويى تو را سزد و همه راه‌ها به تو ختم مىشود . « 4 »

--> ( 1 ) - انساب الاشراف ، ج 3 ، ص 180 . ( 2 ) - همان ، ص 361 و مقتل الحسين ، خوارزمى ، ج 1 ، ص 335 . ( 3 ) - قيام جاويد ( مقتل الحسين ابن مخنف ) ، ترجمه حجت‌الله جودكى ، تبيان ، 1377 ، ص 74 . ( 4 ) - الارشاد ، ج 2 ، ص 447 .